Τετραφάρμακος: Μια περιήγηση στη Ρώμη!

Buongiorno Roma!

Μετά την περιήγηση στη Μεγάλη Ελλάδα (Σικελία) και τις εντυπώσεις μου από την χαμένη πατρίδα (Κωνσταντινούπολη) θα ήταν ανευθυνότητα να μην γράψω και τις εντυπώσεις μου από την περιήγησή μου στη Ρώμη. Την πόλη που τόσο αγάπησα, όχι επειδή την έζησα οκτώ μήνες, αλλά επειδή ξαναεπισκέπτοντάς την, μετά από μισό αιώνα, οι θύμισες που με κατέκλεισαν με ξαναγύρισαν τότε που έφηβος ένιωσα τα πρώτα σκιρτήματα του έρωτα, που με έκαναν να αποχωριστώ σπίτι, γονείς και φίλους για τα μάτια της αγαπημένης που ενώ αυτή από ανάγκη επέλεγε τη χώρα να πάει να σπουδάσει, εγώ παρατούσα το γυμνάσιο, ακολουθώντας τους κτύπους της καρδιάς! Το τι έχω πάλι να γράψω σε αυτή την ανάρτηση, δεν περιγράφεται, αφού απ’ όσα θα σας περιγράψω, ούτε μια στιγμή δεν θα νιώσετε πραγματικά πώς ένιωσα εγώ, πέρα από την ταξιδιωτική μου περιήγηση που καμιά σχέση δεν έχει με όσα σαν ανάμνηση βίωσα ξανά, γυρίζοντας τον χρόνο στα χρόνια της ανεμελιάς!

Αν ήξερα ότι το γραφείο που επέλεξα θα ήταν τόσο ανεύθυνο στις διαφημιζόμενες ταξιδιωτικές προτάσεις που δεν τήρησε, ευχαρίστως θα πήγαινα μόνος, βγάζοντας ένα εισιτήριο αλερετούρ και διαλέγοντας το ξενοδοχείο που θα βόλευε τις ανάγκες μου. Παρόλο την τελειομανία μου όμως γρήγορα προσαρμόστηκα στις νέες συνθήκες κάνοντας το ταξίδι μου μοναδικό και άκρως ενδιαφέρον. Φρεσκάροντας τα Ιταλικά μου και επιστρατεύοντας την μνήμη μισού αιώνα, περιηγήθηκα σε κάθε γωνιά της Ρώμης, που κανένα ταξιδιωτικό γραφείο δεν θα αναλάμβανε να ξεναγήσει τους πελάτες του, όχι επειδή θα της κόστιζε, αλλά επειδή δύσκολα θα έβρισκε μαραθωνοδρόμους να ξεχυθούν με τα πόδια, στους δρόμους της Ρώμης, μέσα στο καλοκαιρινό λιοπύρι εκείνου του θερμού θόλου που το μεσημέρι έφτανε τους 40⁰C πέρα από δυο τρεις δημοφιλείς τόπους, όπως το Colosseum, την Arco di Constantino, και τα εμπορικά μαγαζιά της Via del Corso, γύρω από την Piazza Venezia και το Vitoriano (το Μνημείο του Βιτόριο Εμανουέλε), και τον αντίστοιχο δρόμο που οδηγεί στη Citta del Vaticano και το Castel Sant’ Angelo που βρίσκεται δίπλα ακριβώς από τον Τίβερη, ακούγοντας τα ψέματα των καθολικών για την ίδρυση της Βασιλικής και τα ψέματα γύρω από τα μυθικά πρόσωπα του Πέτρου και του Παύλου!

Colosseum

Κολλοσσέο και Αψίδα θριάμβου του Μεγάλου Κωνσταντίνου

Vitorianno

Γέφυρα που οδηγεί στο Βατικανό

Castel Sant’ Angelo

San Pietro

Πέρα από το μεγαλειώδες μνημείο του Κολοσσαίο, σύμβολο του Ρωμαϊκού πάθους για τα αιματηρά τους θεάματα, ο περισσότερος κόσμος συνωστίζεται στην Fontana di Trevi, ένα μεγαλειώδες μνημείο κρηνών σε μια μικρή πλατεία που οι περισσότεροι φωτογραφίζονται έχοντας σήμα κατατεθέν ότι επισκέφτηκαν την Ρώμη και όσοι βγάλουν εισιτήριο 2 ευρώ την πλησιάζουν κοντύτερα προκειμένου να ρίξουν ένα νόμισμα με την ευχή να ξαναέρθουν. Εκεί κοντά έχει Gelaterie που μπορείτε να απολαύσετε υπέροχες γεύσεις παγωτών, αν καταφέρετε να φάτε το χωνάκι σας γρήγορα πριν τρέξει όλο πάνω στο ηλιοκαμένο χέρι σας!

gelateria di fontana

Πίσω ακριβώς από την Fontana μόλις περάσετε κάθετα την Via Tritone θα βρεθείτε στην Piazza Di Spagna την Scalinata! Αν σκοπεύετε να ανεβείτε τα σκαλάκια θα σας συμβούλευα να την επισκεφτείτε από την Via Sistina, δεύτερο κάθετο δρόμο της Via Tritone που αρχίζει από την Piazza Barberini, πλατεία που θα συναντήσετε στο τέλος της Via Veneto κοσμική λεωφόρο που κατεβαίνει από το 6 Km²πάρκο της Villa Borghese! Η Via Tritone καταλήγει στην Via del Corso τον πιο εμπορικό δρόμο της Ρώμης. Δεξιά σας η Piazza Silvestro και κάνοντας αριστερά στο πολυκατάστημα του Zarra δια μέσω της Via del Corso θα θαυμάσετε το μεγαλοπρεπές κτίσμα του Βιτόριο Εμανουέλε, το Vitoriano (το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη) απέναντι από την piazza Venezia.

Piazza Di Spagnia

Piazza Di Spagnia από πάνω

piazza Silvestro

Vitoriano όπως φαίνεται από την Via del Corso

Τώρα αν κάνετε δεξιά θα βγείτε στο Βατικανό, όμως κάπου στο μέσο της διαδρομής δεξιά θα βρείτε τη Piazza Navona και αριστερά θα σας βγάλει σε μια μικρή πλατεία στο campo di fiore, τον μαρτυρικό τόπο όπου άφησε την τελευταία του πνοή πάνω στην πυρά το 1600 ο Giordano Bruno, φιλόσοφος, μαθηματικός, ποιητής και αστρονόμος επειδή οι ιδέες του δεν ήταν αρεστές στην καθολική εκκλησία! Έτσι η θρησκεία αυτή αντιλαμβανόταν και αντιμετώπιζε κάθε αντίθεση στις ιδέες της! Τώρα έχετε την ευκαιρία να πάρτε τα σωστά διδάγματα αν θεωρείτε ότι οι θρησκείες προωθούν ήθη και αγάπη. Το άγαλμα του Bruno βρίσκεται ακριβώς πάνω από τις τέντες των μικροεμποράκων που εκθέτουν τις πραμάτειές τους, με αναμνηστικά, τρόφιμα και αναψυκτικά, σαν ένα μικρό λαϊκό παζάρι. Στην τέταρτη φωτογραφία πιο κάτω, τα χρειάστηκα. Περπατούσα όλη τη μέρα, με 40 βαθμούς ήλιο πάνω από το κεφάλι μου, όπως φαίνεται και στο ροδοκοκκινισμένο μου πρόσωπο σε μία φωτογραφία και οι φουσκάλες στα πόδια μου από την φλόγωση των πυρακτωμένων δρόμων. Άξιζε όμως τον κόπο. Εκείνος κάηκε στην πυρά, από μια εγκληματική οργάνωση που ακόμα και σήμερα καυχιέται ότι προάγει ήθος και πολιτισμό! Η ιστορία μια μέρα θα αποδώσει δικαιοσύνη καταδικάζοντας την εγκληματική ιστορία της, που για χιλιάδες χρόνια καταδυνάστευε την αλήθεια, με το «Αλάθητο» του Πάπα, χαλκεύοντας την ιστορία!

Giordano Brouno

Giordano Brouno στο campo di fiori

Πήραμε φωτιά από τον θερμικό θόλο της Ρώμης

Φουσκάλες στα πόδια από την φλόγωση πάνω στους καυτούς δρόμους

Λίγο πιο κάτω από το Vitoriano στο Foro di Traiano άλλη μια ιερόσυλη ενέργεια της Καθολικής Εκκλησίας. Μέσα στον αρχαίο ιερό χώρο έκτισε μια παράγκα εκκλησία με κεραμίδια, που για εκατοντάδες χρόνια θα θυμίζει την κακογουστιά της να ασχημαίνει κάθε όμορφο και ιερό χώρο, που αντιβαίνει στην αισθητική της! Εμείς εδώ στην Ελλάδα το ξέρουμε καλά αυτό, όπου σε κάθε ιερό χώρο οι χριστιανοί γκρέμισαν, διέλυσαν και με τα σπασμένα υλικά έκτιζαν κακόγουστες και άσχημες εκκλησίες μαγαρίζοντας τον τόπο. Η εκκλησία της Καπνικαρέας στην Ερμού έχει περισσότερα αρχαία υλικά από τους σπασμένους αρχαίους ναούς, παρά από πέτρες και κεραμίδια.

Χριστιανική κακογουστιά σε αρχαίους ιερούς χώρους της Ρωμαϊκής αγοράς

Δεν έφτανε το κάψιμο στο πρόσωπο όμως. Τα πόδια μου έβραζαν από την καυτή άσφαλτο των δρόμων που καθημερινά, το πρόγραμμα στο κινητό μου μου έβγαζε καθημερινά πάνω από 55.000 βήματα, καυτά βήματα στη Ρώμη, που το χαιρόμουν γιατί, οι κάλοι σύντομα θα περάσουν, όμως οι αναμνήσεις θα συνεχίσουν να ζουν μέσα μου και μέσα σου αναγνώστη που διάβασες και ακολούθησες το οδοιπορικό μου στη Ρώμη. Κάθε γωνιά έχει να μου πει περισσότερα από όσα σου φωνάζουν εσένα. Όταν πήγα στην παλιά μου γειτονιά, δίπλα στην Santa Maria Maggiore δεν περίμενα να δω το αγαπημένο μου πολυκατάστημα, το Upim, που την εποχή εκείνη το επισκεπτόμασταν κάνοντας την βόλτα μας στο πολυόροφο κτήριο ή για να αγοράσουμε κάτι που άμεσα χρειαζόμασταν. Βρισκόταν εκεί ακριβώς όπως το θυμόμουν μισό αιώνα τώρα, λίγο πιο κάτω από το Stazione Termini. Αυτός ο τερματικός σταθμός τραίνων και λεωφορείων μόνο εσωτερικά άλλαξε. Εδώ κοντά, στη Via Palestro ήταν η δεύτερη γειτονιά μου, όπου σε μια πανσιόν έμεινα λίγους μήνες πριν φύγω από τη Ρώμη. Πριν σας δώσω τις φωτογραφίες από τη Santa Maria Maggiore να σας πω και τούτο: Μέσα σε αυτήν την εκκλησία οι παπάδες δείχνουν κάποια λείψανα του μυθικού Ιησού. Το παχνί που κοιμήθηκε το βρέφος Ιησούς και η κούνια του. Όλα αυτά μπορεί να τα δει ο αφελής και περίεργος πιστός αφού πρώτα κόψει εισιτήριο για να μπει στο ναό! Θρησκευτική ατραξιόν φίλοι μου, όπως φαίνεται η ουρά από πιστά που περιμένουν με ανυπομονησία μέσα στο καταμεσήμερο να βγάλουν εισιτήριο!

Santa Maria Maggiore

Upim πλατεία Santa Maria Mgiore

Το εσωτερικό της Stazzione Termini

Θα σας πήγαινα και σε άλλες εκκλησίες που… διατηρούνται και άλλα ψευδή λείψανα, όπως σε ένα μπουκάλι η… αναπνοή του Ιησού ή το πετσάκι της περιτομής, του αφαλού, των δακρύων του, των αγκαθιών του στεφάνου και άλλων ευτράπελων εκθεμάτων. Από καρφιά και τίμια ξύλα μεγάλη ποικιλία, ακόμα και μέσα στη ίδια τη Ρώμη, όμως ο σκοπός του άρθρου δεν είναι αυτός, μα η περιήγηση που έκανα τις πέντε αυτές μέρες. Θα μας δοθεί η ευκαιρία στο Blog «Η ΑΘΕΪΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΕΤΗ» να σας περιγράψω με τι φαντασία κατασκεύασαν οι κληρικοί όλα αυτά τα «άγια λείψανα» δημιουργώντας μια θρησκευτική ατραξιόν με εκθέματα για να βγάζουν χρήματα από τη μια και να πείθουν με ψέματα από την άλλη. Δυο βραδιές, τις τελευταίες, τις πέρασα στο Trastevere, που την εποχή που ήμουν στη Ρώμη δεν είχε κανένα ενδιαφέρον, επειδή ήταν η φτωχότερη γειτονιά, όπως ο Κεραμικός και του Ψειρή στην Αθήνα, που τώρα και εδώ όπως και στην πλάκα, η αξία που απέκτησε η περιοχή με τον τουρισμό, τα μπαράκια και τα ταβερνάκια που διαθέτει κάθε βράδυ γίνεται χαμός. Πίτσα και μακαρονάδα δεν μπορείς να βρεις της προκοπής, όμως δεν πειράζει. Μια μπύρα θα μπορέσεις να πιεις τρώγοντας μια πίτσα με περίεργα άψητα υλικά πάνω από την μοτσαρέλα, που πολλές φορές μυρίζουν ψαρίλα και οι μακαρονάδες κάθε λαχανικό που μπορείς να φανταστείς. Μέχρι μπιζέλια και ρεβίθια. Η ζύμη μερικές φορές είναι τόσο λεπτή και ξεροψημένη που δαγκώνοντάς την νομίζεις ότι είσαι λαγοκέφαλος που δαγκώνεις τενεκεδάκια αναψυκτικών! Την πρώτη βραδιά κάθισα με μια παρέα στα στενά του Τραστέβερε, όμως την επόμενη βραδιά λόγω ζέστης προτίμησα τα λυόμενα ταβερνάκια και μπαρ που βρίσκονται στις όχθες του Τίβερη, όπου ένα καραβάκι κάνει πέρα δώθε υπό Ιταλικών ρυθμών και μελωδιών της Rita Pavone, του Adriano Celentano και του Al Bano! Το θυμάστε το sole mio και το felicita;

Τιβερης, στην περιοχή Τραστέβερε

Τιβερης, στην περιοχή Τραστέβερε, τη νύχτα

Ποταμόπλιο στον Τιβερη, περιοχή Τραστέβερε

Πριν σας αφήσω, δεν μπορώ να μην σας αφιερώσω και ένα χαρακτηριστικό τραγούδι που έμεινε σύμβολο για τον τουριστικό του συμβολισμό «L'italiano» με τον Toto Cutugno, πατώντας στον πιο κάτω σύνδεσμο!

https://www.youtube.com/watch?v=TYtdYslLY9I

Τώρα μην μου πείτε ότι δεν σας έβαλα στο κλίμα ή δεν θα θέλατε να έρθετε μαζί μου κάνοντας ένα ταξιδάκι αστραπή στην απαστράπτουσα από ρωμαϊκά αξιοθέατα αγαπημένη μου Ρώμη…

Η επόμενη μέρα αφορά τον αποχαιρετισμό της. Δεν χωρά αμφιβολία ότι η Ρώμη είναι η αγαπημένη μου πόλη, με τα όμορφα κλασικά κτήρια και τις όμορφες πλατείες της. Πόλη μουσείο! Πόλη ιστορική, γεμάτη γλυκές αναμνήσεις, ακόμα και απογοητεύσεις, όπως οι άνοστες πίτσες της και οι περίεργες μακαρονάδες της. Σίγουρα θα την ξαναεπισκεφτώ και μάλιστα πολύ σύντομα. Αν υπάρχουν ενδιαφερόμενοι φίλοι που θα ήθελαν να συνταξιδέψουν μαζί μου μπορούν να δηλώσουν ενδιαφέρον και συμμετοχή με τα μισά χρήματα που θα μπορούσαν να βρουν στα διάφορα ταξιδιωτικά γραφεία, επειδή εγώ ξέρω πού θα πάω και πού θα κοιμηθώ! Forza, amici miei!

Πάνω από Καλαβρία και κόλπο του Τάραντα αφήνοντας την Κορσική

Πάτρα και Ρίο Αντίριο

Κόρινθος, Ισθμός, Λουτράκι και στο βάθος το Αλεποχώρι

Επιστρέφοντας από το ταξίδι μου στη Ρώμη, παρήγγειλα μια πίτσα και την επόμενη μέρα μαγείρεψα μακαρόνια! Τούτα ήταν μόνο που στερήθηκα πέντε μέρες στην Ιταλία, μαζί με λίγα αγαπημένα άτομα που άφησα πίσω μου. Πραγματικά, η Ιταλική κουζίνα είναι περίφημη και νοστιμότατη, φτάνει ο μάγειρας ή ο σεφ να μην είναι Ιταλός και αυτή δεν είναι μόνο δική μου γνώμη, αλλά και των περισσοτέρων όπως φάνηκε από τα σχόλια ανάρτησης που έκανα μόλις επέστρεψα, μα και απ’ όσα ήξερα και μου λέγανε πάντα. Ποιος ξέρει, ίσως και να φταίνε οι συνήθειες των κάθε λαών, ακόμα και των δικών μας που είμαστε μια ράτσα και μια φάτσα.